Meša Selimović: Tvrđava
|
Meša Selimović (1910 – 1982)
Od 21. februara 2010. godine, svake sedmice ćemo objaviti po jedan od 19 dijelova romana Meše Selimovića – Tvrđava.
1. Dnjestarske močvare
2. Tuga i smijeh
3. Sreća, ipak
4. Neprijateljska zemlja
5. Prazan prostor
6. Čudno ljeto
7. Mrtvi sin
8. Junak koji se boji usamljenosti
9. Dječije svirale
10. Mladić čista srca
11. Neću da mislim na Ramiza
12. Tuga i bijes
13. Otmica
14. Moć ljubavi
15. Otac i sin
16. Nadgrobni natpis
17. Vječni tragač
18. Smrt u Venediku
19. Tvrđava
Meša Selimović je zasigurno među najvećim piscima naših prostora.
Ono što nije sporno je status Selimovića kao velikog pisca ranga evropskoga klasika, a taj se status temelji ponjaviše na njegova dva romana: “Derviš i smrt” i “Tvrđava“.
Paradoks sitaucije oko konstantnog svojatanja Meše Selimovića kao pisca jednih ili drugih je, vjerovatno, najbolje izrazio bosanskohercegovački pisac Alija Isaković, koji je primijetio da je ironično što najveći srpski roman 20. vijeka počinje islamskim vjerskim očitovanjem, Bismillom.
Selimović ostaje piscem paradoksa: bošnjačko islamski autor koji nije zbog vjersko-civilizacijske tematike i promišljanja o sudbini muslimana u Bosni mogao biti apsorbiran u srpski književni korpus u cijelosti, i tamo istovremeno “žulja” kao strano tijelo i koristan je kao sredstvo političko-nacionalne propagande.
U bošnjačkoj književnosti, kojoj vidljivo pripada po najvrijednijim djelima, jedan je od glavnih prikazivača nacionalne sudbine, no njegovo iskreno srpsko kulturno i nacionalno opredijeljenje čini ga, u dobrom dijelu pisanoga djela, teško prihvatljivim autorom.
Vrijeme će reći svoje ali je jedno neosporno – Meša Selimović je veliki pisac.
